G’aybulloh as-Salom. Hikmatlar.

004

Дунёнинг ишлари қизиқ. Одамлар бир-бирига яқинлашишлари учун гоҳо бир-бирларидан узоқлашишлари ҳам керакка ўхшайди. Ана шунда улар бир-бирларининг исини, шевасини, аъмолини соғинадилар. Кимни ва нимани йўқотганини англайдилар, бир-бирларига қараб талпина бошлайди!

003
Ғайбуллоҳ ас-Салом
БЕБАҲО НАРСАНИНГ БАҲОСИ
Ҳикматлар
005

* Туғилган кунинг эсдан чиқса чиқсину, бироқ нима учун туғилганинг эсдан чиқмасин.

* Сассиқ дарахтга қўниб, чаҳ-чаҳлаб сайраётган булбулни ким кўрибди?

* Ҳайвонлар ҳам инсоний муносабатга муҳтож.

* Сиз вақтни тежамасангиз, вақт сизни тежайди.

* Одамларни барча кучли ва заиф томонлари билан, улар қандай бўлсалар шундайлигича қабул қилиш керак.

* Агар сен ҳалол меҳнат қилсанг, одамлар сени ўзлари излаб топади.

* Кўришни истасанг, ҳар қандай кимсада ҳам истаганча яхшиликларни кўришинг мумкин. Бунинг учун некбин кўз бўлиши керак.

* Олимнинг жоҳиллиги нима-ю, жоҳилнинг олимлиги нима?

* Билмаслик гарчи айб эмас, илло фазилат ҳам эмас.

* Юксалишни истасанг – бошқаларни кўтар!

* Бошқаларни пастга тортаётган одам ўзининг ер қаърига кириб кетаётганини сезмайди.

* Чўғ пуфлаб аланга олдирилмаса, устини кул босиб сўнади. Пичоқни қайраб турмасангиз, ўтмаслашади, кесмайди. Рақобат йўқ жойда инқироз пайдо бўлади…

* Ёмоннинг ёмонлигини гапиргандан кўра, яхшининг яхшилигини гапирган яхши.

* Бирон киши билан гаплашмоқчи бўлсанг, шундай бир тилда гаплашгинки, то гаплашгунингга қадар у сенга душман бўлса – дўстга айлансин!

* Сен ўзингга бошқалар кўзи билан қара. Бошқаларга ўз кўзинг билан.

* Ҳаёт – оқар дарё… дам ғанимат. Ҳазрати одамни зиёрат қил. Ожизларга кўмаклаш. Муҳтожларнинг корига яра. Эртадан бошлайман, дейсанми? Эртага кеч бўлиши мумкин. Агар бугун ҳали кеч бўлиб қолмаган бўлса…

* Бировни ошириб-тошириб мақташ – уни ортиқ даража ерга уришдек гап. Ҳар иккала ҳолатда ҳам меъёр бузилади.

* Дунёнинг ишлари қизиқ. Одамлар бир-бирига яқинлашишлари учун гоҳо бир-бирларидан узоқлашишлари ҳам керакка ўхшайди. Ана шунда улар бир-бирларининг исини, шевасини, аъмолини соғинадилар. Кимни ва нимани йўқотганини англайдилар, бир-бирларига қараб талпина бошлайди!

* Ўзгаларнинг қалбларига тилинг билан эмас, дилинг билан кир.

* Бир-бирининг тагига сув қуймаса – чўллаб қоладиганлар бор.

* Одам боласини, мурғак қалбни бадбинлик ва нафрат билан фақат ўлдириш ва ногирон қилиб қўйиш мумкин. Уни инсон қилиб тарбиялаш учун эса фақат муҳаббат ва некбинлик керак.

* Ҳамма нарса синса синсин, одамгарчилик, нафсоният, орият, иймон-эътиқод касод бўлмасин. Йўқотилган ҳар қанда й нарсанинг ўрни тўлади, бой берилган маънавий қадриятнинг ўрнини ҳеч қандай бойлик, зар-зевар, дуру гавҳар билан қоплаб бўлмайди.

* Миллий аҳлоқ деганда мен одамларимизга хос ҳаё, ибо, шарм, меҳмондўстлик, сабр-қаноат, мулоҳазакорлик, андиша, шафқат, оилага, ота-онага, аёлга ҳурматни тушунаман.

* Истеъдод ўзини койитганида, ўқиб-ўрганганида, қора терга ботиб меҳнат қилганидагина самара беради.

* Таржима – тил ва тафаккурнинг бузилмас иттифоқи… таржима бор экан, халқлар бир-бири билан доимий жонли мулоқотда, адабиётлар бир-бирига вобаста, бир-биридан баҳраманд. Таржима бор экан, фикр-фикрдан сув ичади, бойийди, ўткирлашади.

* Иқтидор билан қилинган меҳнат, меҳнат билан эришилган иқтидор бир-биринитўлдиради.

* Қиш қўйнида баҳор, ғунча бағрида гул, ёшлик сийнасида эса келажак яшайди.

* Ўз миллатини, унинг маънавий шавкатини, салоҳиятини ва қадриятларини оёқ ости қилган, унинг дардига малҳам бўла олмайдиган киши қандай мавжудот бўлса бордир, аммо инсон эмас.

* Киши ҳар қандай аламга чидайди, аммо яхшилик эвазига ўша одамдан ёмонлик кўрганида дод деб юборади. Бундай ноҳақ аламнинг заҳми жуда ёмон бўлади.

* Ёз-ку яхши, шуниси борки, ёздан кейин қиш келади-да. Қиш совуқ, қаҳратон, илло, ортидан чарақлаган баҳор билан ёз келади. Демак, қўйнида баҳор яширинган бўлади.

* Мустақиллик заҳматларини мен ҳам роҳат деб биламан.

* Ўз ожизликлариму барча қусурларим билан ўзимдан домангир бўлсам, яхши инсоний сифатларим билан (агар улар менда бўлса?..) ота-онам, оилам, мактабим, устозларим ва дўстларимга бурчдорман.

Гуландон Саломова тайёрлаган.

“Ўзбекистон адабиёти ва санъати” газетасининг 2010 йил 33-сонидан олинди.

003
G’aybulloh as-Salom
BEBAHO NARSANING BAHOSI
Hikmatlar
005

* Tug’ilgan kuning esdan chiqsa chiqsinu, biroq nima uchun tug’ilganing esdan chiqmasin.

* Sassiq daraxtga qo’nib, chah-chahlab sayrayotgan bulbulni kim ko’ribdi?

* Hayvonlar ham insoniy munosabatga muhtoj.

* Siz vaqtni tejamasangiz, vaqt sizni tejaydi.

* Odamlarni barcha kuchli va zaif tomonlari bilan, ular qanday bo’lsalar shundayligicha qabul qilish kerak.

* Agar sen halol mehnat qilsang, odamlar seni o’zlari izlab topadi.

* Ko’rishni istasang, har qanday kimsada ham istagancha yaxshiliklarni ko’rishing mumkin. Buning uchun  nekbin ko’z bo’lishi kerak.

* Olimning johilligi nima-yu, johilning olimligi nima?

* Bilmaslik garchi ayb emas, illo fazilat ham emas.

* Yuksalishni istasang – boshqalarni ko’tar!

* Boshqalarni pastga tortayotgan odam o’zining yer qa’riga kirib ketayotganini sezmaydi.

* Cho’g’ puflab alanga oldirilmasa, ustini kul bosib so’nadi. Pichoqni qayrab turmasangiz, o’tmaslashadi, kesmaydi. Raqobat yo’q joyda inqiroz paydo bo’ladi…

* Yomonning yomonligini gapirgandan ko’ra, yaxshining yaxshiligini gapirgan yaxshi.

* Biron kishi bilan gaplashmoqchi bo’lsang, shunday bir tilda gaplashginki, to gaplashguningga qadar u
senga dushman bo’lsa – do’stga aylansin!

* Sen o’zingga boshqalar ko’zi bilan qara. Boshqalarga o’z ko’zing bilan.

* Hayot – oqar daryo… dam g’animat. Hazrati odamni ziyorat qil. Ojizlarga ko’maklash. Muhtojlarning koriga yara. Ertadan boshlayman, deysanmi? Ertaga kech bo’lishi mumkin. Agar bugun hali kech bo’lib qolmagan bo’lsa…

* Birovni oshirib-toshirib maqtash – uni ortiq daraja yerga urishdek gap. Har ikkala holatda ham me’yor buziladi.

* Dunyoning ishlari qiziq. Odamlar bir-biriga yaqinlashishlari uchun goho bir-birlaridan  uzoqlashishlari ham kerakka o’xshaydi. Ana shunda ular bir-birlarining isini, shevasini, a’molini sog’inadilar. Kimni va nimani yo’qotganini anglaydilar,  bir-birlariga qarab talpina boshlaydi!

* O’zgalarning qalblariga tiling bilan emas, diling bilan kir.

* Bir-birining tagiga suv quymasa – cho’llab qoladiganlar bor.

* Odam bolasini, murg’ak qalbni badbinlik va nafrat bilan faqat o’ldirish va nogiron qilib qo’yish  mumkin. Uni inson qilib tarbiyalash uchun esa faqat muhabbat va nekbinlik kerak.

* Hamma narsa sinsa sinsin, odamgarchilik, nafsoniyat, oriyat, iymon-e’tiqod kasod bo’lmasin. Yo’qotilgan har qanda y narsaning o’rni to’ladi, boy berilgan ma’naviy qadriyatning o’rnini hech qanday boylik, zar-zevar, duru gavhar bilan qoplab bo’lmaydi.

* Milliy ahloq deganda men odamlarimizga xos hayo, ibo, sharm, mehmondo’stlik, sabr-qanoat, mulohazakorlik, andisha, shafqat, oilaga, ota-onaga, ayolga hurmatni tushunaman.

* Iste’dod o’zini koyitganida, o’qib-o’rganganida, qora terga botib mehnat qilganidagina samara beradi.

* Tarjima – til va tafakkurning buzilmas ittifoqi… tarjima bor ekan, xalqlar bir-biri bilan doimiy jonli muloqotda, adabiyotlar bir-biriga vobasta, bir-biridan bahramand. Tarjima bor ekan, fikr-fikrdan suv ichadi, boyiydi, o’tkirlashadi.

* Iqtidor bilan qilingan mehnat, mehnat bilan erishilgan iqtidor bir-birinito’ldiradi.

* Qish qo’ynida bahor, g’uncha bag’rida gul, yoshlik siynasida esa kelajak yashaydi.

* O’z millatini, uning ma’naviy shavkatini, salohiyatini va qadriyatlarini oyoq osti qilgan, uning dardiga malham bo’la olmaydigan kishi qanday mavjudot bo’lsa bordir, ammo inson emas.

* Kishi har qanday alamga chidaydi, ammo yaxshilik evaziga o’sha odamdan yomonlik ko’rganida dod deb yuboradi. Bunday nohaq alamning zahmi juda yomon bo’ladi.

* Yoz-ku yaxshi, shunisi borki, yozdan keyin qish keladi-da. Qish sovuq, qahraton, illo, ortidan charaqlagan bahor bilan yoz keladi. Demak, qo’ynida bahor yashiringan bo’ladi.

* Mustaqillik zahmatlarini men ham rohat deb bilaman.

* O’z ojizliklarimu barcha qusurlarim bilan o’zimdan domangir bo’lsam, yaxshi insoniy sifatlarim bilan (agar ular menda bo’lsa?..) ota-onam, oilam, maktabim, ustozlarim va do’stlarimga burchdorman.

Gulandon Salomova tayyorladi

O’zbekiston adabiyoti va san’ati” gazetasining 2010 yil 33-sonidan olindi.

090

(Tashriflar: umumiy 123, bugungi 1)

Izoh qoldiring