Guljamol Asqarova. She’rlar.

004    Шоир қачон шеър ёзади? Шу саволни кўп таҳлил этаман. Назаримда, шеър туғилиши учун шоир руҳини ларзага соладиган куч керак. Дард, изтироб, ёруғ туйғулар лозим. Шеър изтироб бўғзингга тиқилганида ёзилади, қувонч руҳни кўкка парвоз эттирганида, завқу шавқ­қа тўлдирганида ёзилади (Гулжамол Асқарова билан суҳбатдан. Суҳбатни мана бу саҳифада ўқинг).

Гулжамол Асқарова
ШЕЪРЛАР
06

067Истеъдодли шоира Гулжамол Асқарова 1978 йил 5 март куни Самарқанд вилояти, Каттақўрғон тумани, Бешдарғат қишлоғида туғилган. Ўзбекистон Миллий Университетининг журналистика факултетини тамомлаган. Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмасининг аъзоси. 2001 йилда Зулфия номидаги Давлат мукофоти билан тақдирланган. «Дил фасли», «Рўшнолик», «Бедор қўнғироқ»,»Бахт дастхати» номли шеърий китоблари нашр этилган.

06

Таскин

Қўй йиғлама, оғрийди бошинг…
Шавкат Раҳмон

Қўй, йиғлама, руҳимга қўшил,
Юракларинг урсин мен билан.
Бу дунёда неки бор мушкул,
Боғлайверма қаро тун билан.

Кўп ёзғирма, бу тақдир, насиб,
Айблама, тонма, ранжима.
Қаро тунлар яралган асли,
Оппоқ туйғуларнинг мавжидан.

Кел, келақол, Сен ахир нурсан,
Борлиқ сени айлар тўтиё.
Мен тоабад сенга интиқман,
Нурга мангу зордек бу дунё.

Нур

Изтиробдан зерикдингизми?
Чарчатдими кўзим ёшлари.
Ўз қисматим олдида яна
Жим эгилиб қолди бошларим.

Бироқ сизни севаман қаттиқ,
Бахш этдингиз олов туйғулар.
Тортиқ этмиш қалбингиз менга,
Ёруғ ғамлар, нурли қайғулар.

Бу нурлардан қамашди кўзим,
Нурга чайдим юзларимни мен.
Кўрай десам Сизни яхшироқ,
Очолмаяпман… кўзларимни мен…

Асраб қол

Бегонаман дема, жоним оғрийди,
Бегонасан дема, йиғлайди руҳим.
Кўнглимнинг бағрига яшриниб олиб,
Йиғлаяпман сокин, йиғлаяпман жим.

Мен фақат шу кунлар жуда ожизман,
Фақат шу кунларда йўқман ўзимда.
Мен қанча ҳайдамай, қанча кет демай,
Қайғулар кетмайин қолди кўзимдан.

Қачондир бахтлар ҳам қайтар-ку ахир,
Қачондир кўксингга қайтар-ку ҳислар.
Илтимос, баҳорим бўлиб асраб қол,
Токи ўлдирмасдан бу совуқ кунлар…

* * *

Раҳмат, қўлларимдан тутганинг учун,
Ташаккур! Қорларда кутганинг учун.
Минг раҳмат кўксимни нурларга кўмиб,
Тақдирим йўлидан ўтганинг учун.

Ва минг бор тақдирга таъзим, азизим,
Яхши-ёмонимда ёрлигинг учун.
Пешонамда исминг ёзилгани ва
Кафтим чизиғида борлигинг учун…

Менсиз ҳам

Балки фаришта ҳам асрамас мени,
Ёмонман-ку, балки урмас мени жин.
Лекин, илтимосим, ҳеч қачон айтма,
Менсиз ҳам ҳаётинг чиройлилигин.

Менсиз ҳам бахтиёр, шод яна хуррам,
Кўзингда қувончлар билан яшасанг.
Менсиз ҳам хотиринг бўлса агар жам,
Боғингда гулласа гуллар турфа ранг.

Менсиз ҳам ҳар кунинг ўтса осуда,
Менсиз ҳам бахтдан шод ва мамнун кулсанг.
Агарки сен мени соғинсанг жуда,
Жаннат чорласа ҳам бормасман билсанг.

Севмай қолдим дема, бу сўздан қайтгил,
Биламан бу тақдир азаллигини.
Фақат қандоқ қилиб тушунай айтгил,
Менсиз ҳам ҳаётинг гўзаллигини.

Нома

Қоғозлар ичига кўмилиб қолдим,
Оғир куй чалмоқда бўғзимдаги най.
Мана ўтирибман бенаво, бедил,
Хавотир олсам ҳам хабар ололмай.

Ҳолинг нечук ўзи дўсту ҳамроҳим,
Не учун кўксингда кечмоқда жанглар?
Кетдими кўзингдан қайғулар расми,
Қолдими кўксингда илоҳий ранглар?

Кел, мени қутқаргил, жоним, азизим,
Бу ҳижрон дастидан чарчадим, толдим.
Мен нега ҳисларинг тўлқинидамас,
Қоғозлар ичида кўмилиб қолдим?!

Хавотир

Мени унуттирар иш қоғозларинг,
Узоқлаштиради қалам, дафтарлар.
“Ёдларингдан ўчиб бораётирман”,
Юрагимда шундай хавфу хатарлар.

Лазиз туйғулардан айирса агар,
Унутилиб кетса ишқ овозлари.
Бори ташвишларга қирон келсину,
Ёниб кетсин барча иш қоғозлари…

Қисқа қўнғироқлар… салом-аликлар,
Совуқ суҳбатларда умр ўтса гар.
Сочдан тирноқ қадар музлаб ўтарман,
Илоҳий ҳислар-ла севмасанг агар…

Азизим, муқаддас ришталар ҳаққи,
Уйғот юрагингни ғафлат хобидан.
Илтимос, севгинг-ла қутқаргил мени,
Унутилиб кетиш изтиробидан!

* * *

Бунчалар ҳам ёруғдир исминг,
Бунча ҳаётбахшсан, азизим.
Бу дунёда сен каби мени
Жондан ортиқ севмади ҳеч ким.

Севилмадим… узоқ йиғладим,
Тангрим сени айлади тортиқ.
Бу дунёда ҳеч ким сен каби
Севолмади жонидан ортиқ.

Нафасларинг уйғотди ҳар тонг,
Тушларимда кўрдим тунлари.
Сенинг севгинг билан уйғундир,
Бахтиёру бахтсиз кунларим.

Минг ташаккур ҳаммаси учун,
Яхшиямки топганман сени.
Юрагимдек яқин кел менга,
Олислардан чорлаб тур мени…

Меҳр нима?

Олис йўллар юриб толиқдим жуда,
Меҳр сувларини ичирдингиз Сиз.
Ҳатто кечирмадим ўзимни ўзим,
Бори айбларимни кечирдингиз Сиз!

Меҳр деганлари нима аслида,
Меҳр – қалбимизнинг оппоқ елкани.
Ўзини ўзи ҳам севолмаганни,
Бағрингга жим босиб севмоқ дегани!

Сенинг исминг

Сени севдим, сени унутдим,
Ва йўқотдим дунёнинг рангин.
Сенинг исминг айтилган жойда,
Менинг бошим эгилмиш мангу.

Сўрар экан мендан одамлар:
“Қани сенинг жону жаҳонинг?”
Мен бошимни эгиб айтарман:
“Куйиб кетмиш менинг жаҳоним!”

Бу ҳақорат ва бу таҳқирлар
аро маъюс борарканман мен.
Ўз-ўзингга маҳлиё бўлиб,
Бошинг мағрур юраркансан Cен!

Бўлди энди тугат савдони!
Бас қил энди, бу ўйин тамом.
Бу алдовлар, бу хиёнатлар
Мени таъқиб айламиш мудом.

Энди йўлим бормас сен томон,
Энди сендан бегона ёдим.
Ахир ишқнинг ҳадсиз бағрига
Тўлиб кетмиш менинг фарёдим!

Кўк бағрига тўлса-да ҳар тун,
Васл излаб юлдузлар, ойлар.
Кетаяпман… чорлади мени
Сенинг исминг айтилмас жойлар…

Узоқ йўллар

Мен узоқ йўлларни яхши кўраман,
Чунки узоқ юрдим узоқ йўлларда.
Ва ҳар бир қадамда ўйлаб юраман:
Нечун пойингизда хорман гуллардай…

Мен узоқ йўлларни яхши кўраман
Гарчи етказмади сизга бу йўллар.
Қирларнинг бағридан жимгина ўтсам,
Мени эслармикан қизғалдоқгуллар?..

Мен узоқ йўлларни яхши кўраман
Гарчи бу йўлларда тўкилди қоним.
Туманли йўлларда кўп узоқ юриб,
Сизни узоқ кутдим… султоним!

Мен узоқ йўллардан умид қиламан:
Гарчи кўп доғ бўлди бу йўлда диллар.
Сизни юрагимга яқинлаштирар,
Мени Сизга элтар бу узоқ йўллар…

Савол

Фалак!
Эшикларинг қаерда сенинг?
Қайғу!
Бешикларинг қаерда сенинг?
Эй дил!
Қўшиқларинг қаерда сенинг?

* * *

Ўз йўлини ўзи топган одам
Мен ўз йўлимни топиб олдим…
Ўзим топган йўлда юрибман
Адашиб ўзим…

Умр

Худойим!
Баъзан яратганингга шукр деймиз.
Баъзан нега яратдинг деймиз.
Шундоқ ўтяпти
Умримиз.

Мен

Ибодатим чала,
Тоатим чала,
Чала менинг
Ёзган шеърларим…
Чала иморатдек
Битмадим сира…

Манба: “Китоб дунёси” газетаси, 2013 йил 5(152)-сон

05

Guljamol Asqarova
SHE’RLAR
06

077Iste’dodli shoira Guljamol Asqarova 1978 yil 5 mart kuni Samarqand viloyati, Kattaqo’rg’on tumani, Beshdarg’at qishlog’ida tug’ilgan. O’zbekiston Milliy Universitetining jurnalistika fakultetini tamomlagan. O’zbekiston Yozuvchilar uyushmasining a’zosi. 2001 yilda Zulfiya nomidagi Davlat mukofoti bilan taqdirlangan. «Dil fasli», «Ro’shnolik», «Bedor qo’ng’iroq»,»Baxt dastxati» nomli she’riy kitoblari nashr etilgan.

067

Taskin

“Qo’y yig’lama, og’riydi boshing”
Shavkat Rahmon

Qo’y, yig’lama, ruhimga qo’shil,
Yuraklaring ursin men bilan.
Bu dunyoda neki bor mushkul,
Bog’layverma qaro tun bilan.

Ko’p yozg’irma, bu taqdir, nasib,
Ayblama, tonma, ranjima.
Qaro tunlar yaralgan asli,
Oppoq tuyg’ularning mavjidan.

Kel, kelaqol, Sen axir nursan,
Borliq seni aylar to’tiyo.
Men toabad senga intiqman,
Nurga mangu zordek bu dunyo.

Nur

Iztirobdan zerikdingizmi?
Charchatdimi ko’zim yoshlari.
O’z qismatim oldida yana
Jim egilib qoldi boshlarim.

Biroq sizni sevaman qattiq,
Baxsh etdingiz olov tuyg’ular.
Tortiq etmish qalbingiz menga,
Yorug’ g’amlar, nurli qayg’ular.

Bu nurlardan qamashdi ko’zim,
Nurga chaydim yuzlarimni men.
Ko’ray desam Sizni yaxshiroq,
Ocholmayapman… ko’zlarimni men…

Asrab qol

Begonaman dema, jonim og’riydi,
Begonasan dema, yig’laydi ruhim.
Ko’nglimning bag’riga yashrinib olib,
Yig’layapman sokin, yig’layapman jim.

Men faqat shu kunlar juda ojizman,
Faqat shu kunlarda yo’qman o’zimda.
Men qancha haydamay, qancha ket demay,
Qayg’ular ketmayin qoldi ko’zimdan.

Qachondir baxtlar ham qaytar-ku axir,
Qachondir ko’ksingga qaytar-ku hislar.
Iltimos, bahorim bo’lib asrab qol,
Toki o’ldirmasdan bu sovuq kunlar…

* * *

Rahmat, qo’llarimdan tutganing uchun,
Tashakkur! Qorlarda kutganing uchun.
Ming rahmat ko’ksimni nurlarga ko’mib,
Taqdirim yo’lidan o’tganing uchun.

Va ming bor taqdirga ta’zim, azizim,
Yaxshi-yomonimda yorliging uchun.
Peshonamda isming yozilgani va
Kaftim chizig’ida borliging uchun…

Mensiz ham

Balki farishta ham asramas meni,
Yomonman-ku, balki urmas meni jin.
Lekin, iltimosim, hech qachon aytma,
Mensiz ham hayoting chiroyliligin.

Mensiz ham baxtiyor, shod yana xurram,
Ko’zingda quvonchlar bilan yashasang.
Mensiz ham xotiring bo’lsa agar jam,
Bog’ingda gullasa gullar turfa rang.

Mensiz ham har kuning o’tsa osuda,
Mensiz ham baxtdan shod va mamnun kulsang.
Agarki sen meni sog’insang juda,
Jannat chorlasa ham bormasman bilsang.

Sevmay qoldim dema, bu so’zdan qaytgil,
Bilaman bu taqdir azalligini.
Faqat qandoq qilib tushunay aytgil,
Mensiz ham hayoting go’zalligini.

Noma

Qog’ozlar ichiga ko’milib qoldim,
Og’ir kuy chalmoqda bo’g’zimdagi nay.
Mana o’tiribman benavo, bedil,
Xavotir olsam ham xabar ololmay.

Holing nechuk o’zi do’stu hamrohim,
Ne uchun ko’ksingda kechmoqda janglar?
Ketdimi ko’zingdan qayg’ular rasmi,
Qoldimi ko’ksingda ilohiy ranglar?

Kel, meni qutqargil, jonim, azizim,
Bu hijron dastidan charchadim, toldim.
Men nega hislaring to’lqinidamas,
Qog’ozlar ichida ko’milib qoldim?!

Xavotir

Meni unuttirar ish qog’ozlaring,
Uzoqlashtiradi qalam, daftarlar.
“Yodlaringdan o’chib borayotirman”,
Yuragimda shunday xavfu xatarlar.

Laziz tuyg’ulardan ayirsa agar,
Unutilib ketsa ishq ovozlari.
Bori tashvishlarga qiron kelsinu,
Yonib ketsin barcha ish qog’ozlari…

Qisqa qo’ng’iroqlar… salom-aliklar,
Sovuq suhbatlarda umr o’tsa gar.
Sochdan tirnoq qadar muzlab o’tarman,
Ilohiy hislar-la sevmasang agar…

Azizim, muqaddas rishtalar haqqi,
Uyg’ot yuragingni g’aflat xobidan.
Iltimos, sevging-la qutqargil meni,
Unutilib ketish iztirobidan!

* * *

Bunchalar ham yorug’dir isming,
Buncha hayotbaxshsan, azizim.
Bu dunyoda sen kabi meni
Jondan ortiq sevmadi hech kim.

Sevilmadim… uzoq yig’ladim,
Tangrim seni ayladi tortiq.
Bu dunyoda hech kim sen kabi
Sevolmadi jonidan ortiq.

Nafaslaring uyg’otdi har tong,
Tushlarimda ko’rdim tunlari.
Sening sevging bilan uyg’undir,
Baxtiyoru baxtsiz kunlarim.

Ming tashakkur hammasi uchun,
Yaxshiyamki topganman seni.
Yuragimdek yaqin kel menga,
Olislardan chorlab tur meni…

Mehr nima?

Olis yo’llar yurib toliqdim juda,
Mehr suvlarini ichirdingiz Siz.
Hatto kechirmadim o’zimni o’zim,
Bori ayblarimni kechirdingiz Siz!

Mehr deganlari nima aslida,
Mehr – qalbimizning oppoq yelkani.
O’zini o’zi ham sevolmaganni,
Bag’ringga jim bosib sevmoq degani!

Sening isming

Seni sevdim, seni unutdim,
Va yo’qotdim dunyoning rangin.
Sening isming aytilgan joyda,
Mening boshim egilmish mangu.

So’rar ekan mendan odamlar:
“Qani sening jonu jahoning?”
Men boshimni egib aytarman:
“Kuyib ketmish mening jahonim!”

Bu haqorat va bu tahqirlar
aro ma’yus borarkanman men.
O’z-o’zingga mahliyo bo’lib,
Boshing mag’rur yurarkansan Cen!

Bo’ldi endi tugat savdoni!
Bas qil endi, bu o’yin tamom.
Bu aldovlar, bu xiyonatlar
Meni ta’qib aylamish mudom.

Endi yo’lim bormas sen tomon,
Endi sendan begona yodim.
Axir ishqning hadsiz bag’riga
To’lib ketmish mening faryodim!

Ko’k bag’riga to’lsa-da har tun,
Vasl izlab yulduzlar, oylar.
Ketayapman… chorladi meni
Sening isming aytilmas joylar…

Uzoq yo’llar

Men uzoq yo’llarni yaxshi ko’raman,
Chunki uzoq yurdim uzoq yo’llarda.
Va har bir qadamda o’ylab yuraman:
Nechun poyingizda xorman gullarday…

Men uzoq yo’llarni yaxshi ko’raman
Garchi yetkazmadi sizga bu yo’llar.
Qirlarning bag’ridan jimgina o’tsam,
Meni eslarmikan qizg’aldoqgullar?..

Men uzoq yo’llarni yaxshi ko’raman
Garchi bu yo’llarda to’kildi qonim.
Tumanli yo’llarda ko’p uzoq yurib,
Sizni uzoq kutdim… sultonim!

Men uzoq yo’llardan umid qilaman:
Garchi ko’p dog’ bo’ldi bu yo’lda dillar.
Sizni yuragimga yaqinlashtirar,
Meni Sizga eltar bu uzoq yo’llar…

Savol

Falak!
Eshiklaring qaerda sening?
Qayg’u!
Beshiklaring qaerda sening?
Ey dil!
Qo’shiqlaring qaerda sening?

* * *

O’z yo’lini o’zi topgan odam
Men o’z yo’limni topib oldim…
O’zim topgan yo’lda yuribman
Adashib o’zim…

Umr

Xudoyim!
Ba’zan yaratganingga shukr deymiz.
Ba’zan nega yaratding deymiz.
Shundoq o’tyapti
Umrimiz.

Men

Ibodatim chala,
Toatim chala,
Chala mening
Yozgan she’rlarim…
Chala imoratdek
Bitmadim sira…

Manba: “Kitob dunyosi” gazetasi, 2013 yil 5(152)-son

002

(Tashriflar: umumiy 1 363, bugungi 1)

3 izoh

  1. опа сизни шерларингизни хар гал окисам кузимга ёш оламан энг огир кунларимизда биринчи марта китобингизни укиганимда ичида хамма шер сиз ёзган эмас худди мен ёзганде мени хаётимга мос эканди ижодизга омад

  2. Ассалому алайкум. Гулжамол опа. Мен сизни 2015 йил 17 июндаги O’zLiDeP Сиёсий Кенгаши Ижроя қўмитасининг мажлислар залидаги маърузангиздан жуда таъсирланиб кетдим. Хақиқий ватанпарвар, жамият аёллари учун куюнчи инсонлигингиз яққол кўринди. Мен сизни биринчи маротаба шу мажлисда танидим. Шу куни мен хам анчадан бери дилимдаги келажак ёш қизларимизнинг дарди билан бир ғояни кўтарган эдим лекин вақт чегарали бўлганлиги учун улгурмадим. Яъни умумий ўрта мактаб битирувчи қизларини касбга йўналтиришдаги муоммолар хақида(агар эслаган бўлсангиз). Мажлисдан сўнг кўп ёш қизлар менга мактабни битиргандан кейин ота-оналари уларни турмушга мажбурлаб бераётганликларини куюниб айтишди. Шу масала бўйича вақтигиз бўлса сиз билан яқиндан маслахатлашмоқчи эдим.

  3. Фаридахон, илик фикрлар учун рахмат.Узр кеч укидим.Ишхонам Навоий,30,3-этажда келинг.244-03-80.Гулжамол

Izoh qoldiring