Rauf Parfi. She’rlar

09
Рауф Парфи ҳақиқий шахси билан адабий шахси уйғун, битта бўлган шоир эди. У шеърларида ҳуррият, озодлик ҳақида ёзгани каби, ҳаётида ҳам зулмга, ҳақсизликка тоқат қилгани йўқ. Айнан ҳуррият ва озодлик шоирнинг бутун ижодида бўлгани каби, сўнгги йиллардаги шеъриятида ҳам асосий мотивлар бўлган.

03
РАУФ ПАРФИ
ШЕЪРЛАР
02

* * *

Аммо кун ботмоқда,
кун ботмоқда, ахир.
Асқад МУХТОР

Бу кун кечди, қуюлди оқшом,
Мен ҳақимни олурман тундан.
Тун ажойиб фикрга ўхшар,
Хотиралар қолмишдир кундан.

Кун айланди, менинг бошимда
Одамларнинг фикри айланди.
Кўрганларим ичутошимда
Ҳукм-фармонимга бойланди.

Ҳеч ким мени хафа қилмади,
Ҳеч ким хурсанд қилмади мени.
Юрагимни кимдир билмади,
Кимдир кўтармади кўнглимни.

Бу кун кечди. Бир ҳасрат қолди,
Бир қувончим қолди орқада.
Кўз ўнгимдан бу кун йўқолди,
Қуёш кетди уни орқалаб.

Бу кун кечди тилини тишлаб,
На хурсандман, на хафа ундан.
Бу кун кечди. Қуйилди оқшом,
Мен ҳақимни олурман тундан.

1964

* * *

Бир кун йўлга отлансам танҳо,
Бу ерларда не кечар ҳолинг?
Кўча пойлаб ҳар субҳи сабо,
Алланарса туяр хаёлинг.

Менинг ҳолим учун сен йиғлаб,
Жудоликка бўлурсан иқрор.
Балки, мени келар деб ўйлаб
Дарбозага боқурсан бекор.

На чора бор? Айрилиқ оғир,
Кетар бўлсам, бошласа йўлим.
Унда, жоним… бир куни, ахир,
Мени сенга топширар ўлим…

1967

* * *

1. Мана, заҳар, ҳозир ичаман,
Кетаман мен сизнинг ҳаётингиздан,
Севаман деб сизни алдадим.

2. Одил Икром, бир томчи қуйинг,
Дўстим, бунча қийин ҳаёт дегани?
Бир томчига арзимайди бу бало.

3. Мен йиғладим тушимда,
Тўйиб-тўйиб йиғладим,
Ёнингизга энди бормайман.

4. Мен ғолибман, буюк лашкарман,
Босиб олдим севги юртини,
Ўзимнинг қалбимни ўчирдим.

5. Май бер менга, аччиқ шароб бер.
Дўсти ғариб, хуш қол бу кеча.
Юлдузларга сени топширдим.

1994

* * *

1. Юлдузларнинг раҳми келади,
Ой мўлтираб қарайди менга,
Юзларимни силайди ёғоч.

2. Сочимни юлади изғирин,
Қорлар пичирлайди бошимда,
Кўзимга санчилур исмингиз.

3. Ичимдан дунёлар кечди,
Ичимда титрайди заминлар.
Ойлар куйди, порлади Қуёш.

4. Бахтсиз шаҳар юпун ухлайди,
Чанглар ютиб ухлар боёқиш,
Кир-чир, сочлари тўзғиган бола.

5. Сўз мени таъқиб қилар,
Чирқиратар, ўяр кўксимни
Ашаддий Сўз, шафқатсиз Сўз.

1994

* * *

1. Хайр, қўлларини силкитар булут,
Мийиғида кулиб қўяр ой,
Шивирлар Илаш Тўйчи деган шоир.

2. Мен сизни севаман, Аллоҳ кечирсин,
Мен сизни севиб ўлганман.
Кечирингиз ўлган одамни.

3. Мен сувман, ҳали ҳеч ким ичмаган,
Куйган китобман мен,
Ҳали ҳеч ким ўқимаган.

4. Ишонч йўқ ҳеч кимга. Бу қандай Дунё?
Яшаб яшолмайсан, бу қизиқ,
Ташлаб ташламайсан, ундан қизиқроқ.

5. Уйқунинг дарёсида чўмилдим,
Ётаман уйқунинг саҳросида,
Мен қандай боламан, баломан?

1994

* * *

1. Эҳ, қандайин кун эди, билмам,
Тошойнага урилиб синди
учиб-учиб юрган мусича.

2. Саҳроларнинг подшоси қани,
Қани вишиллаган ёвуз илонлар?
Наҳотки, бир ўзим қолдим саҳрода.

3. Соат синди, соатлар синди
Вақгнинг исканжасида.
Ўлиб кетди соатсиз бевақт.

4. Бу ким? Пешонаси шўр бола,
Жавоб беринг унга, ўйнасин,
Бахтли бўлсин, марҳамат қилинг.

5. Сиз менинг номусимсиз,
Пичоғингиз бўғзимда қотган,
Ичилмаган қонимсиз ёлғиз.

1994

* * *

1. Бир нарса дедимми сизга?
Севаман деб айтдимми?
Лаънатлайман ўзимни ўзим.

2. Сени оқ қилдим деди Дунё,
Оқардим, оқардим, кетдим,
Оқиб келдим ёнингизга.

3. Ҳеч кимга ишонманг, ҳаммаси ёлғон,
Ҳеч қачон ишонмангСиз менга,
Мен сизни севаман, ахир.

4. Душманимдир сиз билган каслар,
Ялтоқланар ҳузурингизда,
Майин, мойил сўзингиз учун.

5. Ўзимни кечирмайман, ё Худо,
Сизни кечираман ерўпиб,
Мен бермасман ҳеч кимга.

1994

Ҳазил

О дўстим, бизлар-чи,нимани кўрдик?
Элликка шунчаки лаллайиб кирдик.
Абдулла Ориф

Олтмишда бировлар олим бўлғонмиш,
Олим бўлмоғони золим бўлғонмиш.
Уқувсиз лодони миршаб бўлибдир,
Боши тўлмаса-да ҳамён тўлибдир.
Шоирлар бу ёшда хўб улуғдирмиш,
Ўзи туғмаса-да, аммо туғдирмиш,
Биз-чи, биз не қилдик, биқсиб, алайиб?
Олтмишга ҳам кириб-чиқдик лаллайиб.

Бир мухбирга

Жангари зўр мухбир дермишлар сани,
Ўзингга қулмишсан, ўзингта ҳоқон —
Озод сўз — Ҳақиқат, Ҳақнинг маҳзани
Охир парчаланур бу ғул, бул — ёлғон.

Ёлғоннинг тийғида ўйлаб қадам бос,
Кимларни ялайсан, кимни чопасан,
Ўзингни алдайсан, қорнингни холос,
Ҳақиқатни алдаб нима топасан?!

Мен-ку бир фақирман ҳамма қатори,
Дудуқ шоирингман, Аллоҳ ошиғи.
Синиқ бир қаламдир қўлимда бори,
Сенинг қўлларингда кимнинг қошиғи?
Дилимда озорим, тилимда торим,
Сўзнинг осмонида эркнинг қўшиғи.


Абдулҳамид Чўлпонга мухаммас

Юзлашдинг балоларга, аламлар ичра кўзландинг,
Ўзинг куйдинг, ўзинг ёндинг ўзгалар ҳаққа ўзлашдинг,
Бу қул бозоринда изғиб қумрилар каби бўзлашдинг,
Кўнгил, сен бунчалар нега кишанлар бирла дўстлашдинг,
На фарёдинг, на додинг бор, нечун сен бунча сустлашдинг.

Кўзимга хоки туроним, озодлик гарди инмасми,
Бу кунлардан умид йўқми? Йўлларинг қаро Тунмасми,
Хазон бўлган баҳор сенми нишон ҳурликдан унмасми,
Ҳақорат дилни оғритмас, тубанлик мангу тинмасми.
Кишанлар парчаланмасми, қиличлар энди синмасми?!

«Аллоҳ, Аллоҳ», йиғлаюрсан булутдек бағри сўзонсан,
Мунавварсан, мукаррамсан, рисолат туғида шонсан,
Сен Каъбамсан — Туркистонсан, хунимсан сен ахир қонсан,
Тириксан, ўлмагансан, сен-да одам сен-да Инсонсан,
Бўйин эгма, кишан кийма ки сен ҳам ҳур туғилгансан.

1999

* * *

1.Нега шеър ёзасиз? — сўради ошнам,
Нега шеър ёзмайсиз? —
Сўрадим мен ҳам.

2.Мен узоқ ухладим.
Бир аср ухладим, нега мен —
Нега мени — яшинни уйғотмадингиз?!

3.Менинг умрим тугади,
Вужудимда ҳеч бир нарса йўқ —
Бир Сўз бор, холос.

4.Ёлғон! Ҳаммаси ёлғон!
Кўр эмасман, кўриб турибман —
Ёлғоннинг умри узун.

5.Ёлғон айтолмайман,
Рост айтолмайман,
Қабримдек тураман сиз чорлаган дам.

1994

* * *

1.Соат синди, соатлар синди —
вақтнинг исканжасида,
Ўлиб кетди соатсоз бевақт.

2.Сиз менинг номусимсиз,
Пичоғимсиз бўғзимда қотган,
Ичилмаган қонимсиз менинг.

3.Йўл кўп, йўллар кўп дунёда,
ҳар бир йўлдан кўринар лекин
Сўнгги йўл.

4.Бир нарса дедимми сизга,
Севаман, деб айтдимми?
Лаънатлайман ўзимни ўзим.

5.Сени оқ қилдим, деди Дунё,
Оқардим, оқариб кетдим.
Оқиб кетдим оёғингизга.

1994

* * *

Мени таъқиб қилар шоир деган ном,
Чиқмаган шеъримга садақа олдим.
Асло тарк этмади қурмағур Илҳом,
неки ундан ўтди, Худога солдим.

Қирқ йил шеър ёздим. Эй воҳ, бўлмади,
Роса йигирма йил югурдим, елдим,
Аммо топилмади бирор мард ношир.

Ҳаёт жоми тўлди. Кўнгил тўлмади,
Кўксимни йиртдим мен, бағримни тилдим,
Ай сен, ай олтмишни тепган ёш шоир.

Юзимни, оғзимни ёпди соқоллар,
Сомонлари тешиб чиқди теримни.
Маймунлар йиғлади, кулди шоқоллар,
Сичқонлар еб кетди охир шеъримни.

25.09.2000

 

ТУВАКНИНГ ЎЛИМИГА МАРСИЯ

1993 йил мезоннинг 14-сида Уюшма аҳлининг бошига бадбўй мусибат тушди. Ҳаммамиз учун ҳурматли устозимиз, ўзимизнинг Оқ Тувагимиз, оппоқ Тувагимиз фожеали равишда бевақт орамиздан кетди. Эй Қора Куч, эй Қора Туллак, бадкирдор, қорасоқол, нонемас қотил! Ошимизни ошаб ошлиғимизга тупурган мечкай!

Дарбоза қошида гўё сано ичкан кишилардек доҳийнинг мақбарасига соғари алвидо айтмак учун навбатда мунғайиб турганларнинг аҳволи ғоят аянчли эди. Юқорида эса жасадни оддий Тувак каби дафн этиш керакми ёки мўмиёлаш керакми деган масала кўндаланг турар эди. Ичкаридан ўта қайғули қадимий марсия йиғлаб айтилаётган, афтидан «оқ илон, оппоқ илон, ойдинда ётганинг қани?» оҳангида эшитиларди.

Хабар қилди буни ТАСС,
Ўлдирилди унитаз

Оқ Тувак, Чинни Тувак,
Безабон жинни Тувак,
Сен кимларни миндирдинг,
Чаноғингни синдирдинг.

Чордона қурган эдинг,
Ялтираб турган эдинг,
Барчага тўнгланардинг,
Барчага ўнгланардинг
Оқ Тувак, ялпоқ Тувак,
Қоншари талпоқ Тувак.

Уюшма сасиб кетди,
Ким сени босиб кетди.
Кимлар сени тўлдирди,
Кимлар сени ўлдирди.

Барчани кутар эдинг,
Лабингни тутар эдинг.
Кимникини кўрмадинг,
Кимникини сўрмадинг.

Кимлар сенга тупурди,
Кимлар сенга упурди.
Айтмадинг рост сўзингни,
Бериб қўйдинг ўзингни.

Оқ Тувак, Чинни Тувак,
Безабон, жинни Тувак.
Тарқалиб кетди миш-миш,
Бу тепадан бўлган иш.

Қайдасан, мармар охур,
Ҳар тарафда урҳо-ур.
Этимизни едик биз,
Кетимизни едик биз.
Тувакхўрлар, қинғирлар, —
Ўтган-кетган минғирлар.

Узоқларга йўртамиз,
Лунжимизни йиртамиз,
Оқсоқоллар кенгаши,
Етиб келди энгашиб.
Нон еймиз, сув ичамиз,
Энди қайга учамиз?

Мармарнинг майини йўқ,
Овқатнинг тайини йўқ,
Сен асли керакмидинг,
Сен бизга тиргакмидинг?
Алвидо ялпоқ Тувак,
Оғзингга қалпоқ Тувак.

15.09.1993

03

   Rauf Parfi haqiqiy shaxsi bilan adabiy shaxsi uyg’un, bitta bo’lgan shoir edi. U she’rlarida hurriyat, ozodlik haqida yozgani kabi, hayotida ham zulmga, haqsizlikka toqat qilgani yo’q. Aynan hurriyat va ozodlik shoirning butun ijodida bo’lgani kabi, so’nggi yillardagi she’riyatida ham asosiy motivlar bo’lgan. 

03
RAUF PARFI
SHE’RLAR
02

* * *

Ammo kun botmoqda,
kun botmoqda, axir.
Asqad MUXTOR

Bu kun kechdi, quyuldi oqshom,
Men haqimni olurman tundan.
Tun ajoyib fikrga o’xshar,
Xotiralar qolmishdir kundan.

Kun aylandi, mening boshimda
Odamlarning fikri aylandi.
Ko’rganlarim ichutoshimda
Hukm-farmonimga boylandi.

Hech kim meni xafa qilmadi,
Hech kim xursand qilmadi meni.
Yuragimni kimdir bilmadi,
Kimdir ko’tarmadi ko’nglimni.

Bu kun kechdi. Bir hasrat qoldi,
Bir quvonchim qoldi orqada.
Ko’z o’ngimdan bu kun yo’qoldi,
Quyosh ketdi uni orqalab.

Bu kun kechdi tilini tishlab,
Na xursandman, na xafa undan.
Bu kun kechdi. Quyildi oqshom,
Men haqimni olurman tundan.

1964

* * *

Bir kun yo’lga otlansam tanho,
Bu yerlarda ne kechar holing?
Ko’cha poylab har subhi sabo,
Allanarsa tuyar xayoling.

Mening holim uchun sen yig’lab,
Judolikka bo’lursan iqror.
Balki, meni kelar deb o’ylab
Darbozaga boqursan bekor.

Na chora bor? Ayriliq og’ir,
Ketar bo’lsam, boshlasa yo’lim.
Unda, jonim… bir kuni, axir,
Meni senga topshirar o’lim…

1967

* * *

1. Mana, zahar, hozir ichaman,
Ketaman men sizning hayotingizdan,
Sevaman deb sizni aldadim.

2. Odil Ikrom, bir tomchi quying,
Do’stim, buncha qiyin hayot degani?
Bir tomchiga arzimaydi bu balo.

3. Men yig’ladim tushimda,
To’yib-to’yib yig’ladim,
Yoningizga endi bormayman.

4. Men g’olibman, buyuk lashkarman,
Bosib oldim sevgi yurtini,
O’zimning qalbimni o’chirdim.

5. May ber menga, achchiq sharob ber.
Do’sti g’arib, xush qol bu kecha.
Yulduzlarga seni topshirdim.

1994

* * *

1. Yulduzlarning rahmi keladi,
Oy mo’ltirab qaraydi menga,
Yuzlarimni silaydi yog’och.

2. Sochimni yuladi izg’irin,
Qorlar pichirlaydi boshimda,
Ko’zimga sanchilur ismingiz.

3. Ichimdan dunyolar kechdi,
Ichimda titraydi zaminlar.
Oylar kuydi, porladi Quyosh.

4. Baxtsiz shahar yupun uxlaydi,
Changlar yutib uxlar boyoqish,
Kir-chir, sochlari to’zg’igan bola.

5. So’z meni ta’qib qilar,
Chirqiratar, o’yar ko’ksimni
Ashaddiy So’z, shafqatsiz So’z.

1994

* * *

1. Xayr, qo’llarini silkitar bulut,
Miyig’ida kulib qo’yar oy,
Shivirlar Ilash To’ychi degan shoir.

2. Men sizni sevaman, Alloh kechirsin,
Men sizni sevib o’lganman.
Kechiringiz o’lgan odamni.

3. Men suvman, hali hech kim ichmagan,
Kuygan kitobman men,
Hali hech kim o’qimagan.

4. Ishonch yo’q hech kimga. Bu qanday Dunyo?
Yashab yasholmaysan, bu qiziq,
Tashlab tashlamaysan, undan qiziqroq.

5. Uyquning daryosida cho’mildim,
Yotaman uyquning sahrosida,
Men qanday bolaman, baloman?

1994

* * *

1. Eh, qandayin kun edi, bilmam,
Toshoynaga urilib sindi
uchib-uchib yurgan musicha.

2. Sahrolarning podshosi qani,
Qani vishillagan yovuz ilonlar?
Nahotki, bir o’zim qoldim sahroda.

3. Soat sindi, soatlar sindi
Vaqgning iskanjasida.
O’lib ketdi soatsiz bevaqt.

4. Bu kim? Peshonasi sho’r bola,
Javob bering unga, o’ynasin,
Baxtli bo’lsin, marhamat qiling.

5. Siz mening nomusimsiz,
Pichog’ingiz bo’g’zimda qotgan,
Ichilmagan qonimsiz yolg’iz.

1994

* * *

1. Bir narsa dedimmi sizga?
Sevaman deb aytdimmi?
La’natlayman o’zimni o’zim.

2. Seni oq qildim dedi Dunyo,
Oqardim, oqardim, ketdim,
Oqib keldim yoningizga.

3. Hech kimga ishonmang, hammasi yolg’on,
Hech qachon ishonmangSiz menga,
Men sizni sevaman, axir.

4. Dushmanimdir siz bilgan kaslar,
Yaltoqlanar huzuringizda,
Mayin, moyil so’zingiz uchun.

5. O’zimni kechirmayman, yo Xudo,
Sizni kechiraman yero’pib,
Men bermasman hech kimga.

1994

HAZIL

O do’stim, bizlar-chi,nimani ko’rdik?
Ellikka shunchaki lallayib kirdik.
Abdulla Orif

Oltmishda birovlar olim bo’lg’onmish,
Olim bo’lmog’oni zolim bo’lg’onmish.
Uquvsiz lodoni mirshab bo’libdir,
Boshi to’lmasa-da hamyon to’libdir.
Shoirlar bu yoshda xo’b ulug’dirmish,
O’zi tug’masa-da, ammo tug’dirmish,
Biz-chi, biz ne qildik, biqsib, alayib?
Oltmishga ham kirib-chiqdik lallayib.

BIR MUXBIRGA

Jangari zo’r muxbir dermishlar sani,
O’zingga qulmishsan, o’zingta hoqon —
Ozod so’z — Haqiqat, Haqning mahzani
Oxir parchalanur bu g’ul, bul — yolg’on.

Yolg’onning tiyg’ida o’ylab qadam bos,
Kimlarni yalaysan, kimni chopasan,
O’zingni aldaysan, qorningni xolos,
Haqiqatni aldab nima topasan?!

Men-ku bir faqirman hamma qatori,
Duduq shoiringman, Alloh oshig’i.
Siniq bir qalamdir qo’limda bori,
Sening qo’llaringda kimning qoshig’i?
Dilimda ozorim, tilimda torim,
So’zning osmonida erkning qo’shig’i.


Abdulhamid Cho’lponga muxammas

Yuzlashding balolarga, alamlar ichra ko’zlanding,
O’zing kuyding, o’zing yonding o’zgalar haqqa o’zlashding,
Bu qul bozorinda izg’ib qumrilar kabi bo’zlashding,
Ko’ngil, sen bunchalar nega kishanlar birla do’stlashding,
Na faryoding, na doding bor, nechun sen buncha sustlashding.

Ko’zimga xoki turonim, ozodlik gardi inmasmi,
Bu kunlardan umid yo’qmi? Yo’llaring qaro Tunmasmi,
Xazon bo’lgan bahor senmi nishon hurlikdan unmasmi,
Haqorat dilni og’ritmas, tubanlik mangu tinmasmi.
Kishanlar parchalanmasmi, qilichlar endi sinmasmi?!

«Alloh, Alloh», yig’layursan bulutdek bag’ri so’zonsan,
Munavvarsan, mukarramsan, risolat tug’ida shonsan,
Sen Ka’bamsan — Turkistonsan, xunimsan sen axir qonsan,
Tiriksan, o’lmagansan, sen-da odam sen-da Insonsan,
Bo’yin egma, kishan kiyma ki sen ham hur tug’ilgansan.

1999

* * *

1.Nega she’r yozasiz? — so’radi oshnam,
Nega she’r yozmaysiz? —
So’radim men ham.

2.Men uzoq uxladim.
Bir asr uxladim, nega men —
Nega meni — yashinni uyg’otmadingiz?!

3.Mening umrim tugadi,
Vujudimda hech bir narsa yo’q —
Bir So’z bor, xolos.

4.Yolg’on! Hammasi yolg’on!
Ko’r emasman, ko’rib turibman —
Yolg’onning umri uzun.

5.Yolg’on aytolmayman,
Rost aytolmayman,
Qabrimdek turaman siz chorlagan dam.

1994

* * *

1.Soat sindi, soatlar sindi —
vaqtning iskanjasida,
O’lib ketdi soatsoz bevaqt.

2.Siz mening nomusimsiz,
Pichog’imsiz bo’g’zimda qotgan,
Ichilmagan qonimsiz mening.

3.Yo’l ko’p, yo’llar ko’p dunyoda,
har bir yo’ldan ko’rinar lekin
So’nggi yo’l.

4.Bir narsa dedimmi sizga,
Sevaman, deb aytdimmi?
La’natlayman o’zimni o’zim.

5.Seni oq qildim, dedi Dunyo,
Oqardim, oqarib ketdim.
Oqib ketdim oyog’ingizga.

1994

* * *

Meni ta’qib qilar shoir degan nom,
Chiqmagan she’rimga sadaqa oldim.
Aslo tark etmadi qurmag’ur Ilhom,
neki undan o’tdi, Xudoga soldim.

Qirq yil she’r yozdim. Ey voh, bo’lmadi,
Rosa yigirma yil yugurdim, yeldim,
Ammo topilmadi biror mard noshir.

Hayot jomi to’ldi. Ko’ngil to’lmadi,
Ko’ksimni yirtdim men, bag’rimni tildim,
Ay sen, ay oltmishni tepgan yosh shoir.

Yuzimni, og’zimni yopdi soqollar,
Somonlari teshib chiqdi terimni.
Maymunlar yig’ladi, kuldi shoqollar,
Sichqonlar yeb ketdi oxir she’rimni.

25.09.2000

TUVAKNING O’LIMIGA MARSIYA

1993 yil mezonning 14-sida Uyushma ahlining boshiga badbo’y musibat tushdi. Hammamiz uchun
hurmatli ustozimiz, o’zimizning Oq Tuvagimiz, oppoq Tuvagimiz fojeali ravishda bevaqt oramizdan ketdi. Ey Qora Kuch, ey Qora Tullak, badkirdor, qorasoqol, nonemas qotil! Oshimizni oshab oshlig’imizga tupurgan mechkay!

Darboza qoshida go’yo sano ichkan kishilardek dohiyning maqbarasiga sog’ari alvido aytmak uchun navbatda mung’ayib turganlarning ahvoli g’oyat ayanchli edi. Yuqorida esa jasadni oddiy Tuvak kabi dafn etish kerakmi yoki mo’miyolash kerakmi degan masala ko’ndalang turar edi. Ichkaridan o’ta qayg’uli qadimiy marsiya yig’lab aytilayotgan, aftidan «oq ilon, oppoq ilon, oydinda yotganing qani?» ohangida eshitilardi.

Xabar qildi buni TASS,
O’ldirildi unitaz

Oq Tuvak, Chinni Tuvak,
Bezabon jinni Tuvak,
Sen kimlarni mindirding,
Chanog’ingni sindirding.

Chordona qurgan eding,
Yaltirab turgan eding,
Barchaga to’nglanarding,
Barchaga o’nglanarding
Oq Tuvak, yalpoq Tuvak,
Qonshari talpoq Tuvak.

Uyushma sasib ketdi,
Kim seni bosib ketdi.
Kimlar seni to’ldirdi,
Kimlar seni o’ldirdi.

Barchani kutar eding,
Labingni tutar eding.
Kimnikini ko’rmading,
Kimnikini so’rmading.

Kimlar senga tupurdi,
Kimlar senga upurdi.
Aytmading rost so’zingni,
Berib qo’yding o’zingni.

Oq Tuvak, Chinni Tuvak,
Bezabon, jinni Tuvak.
Tarqalib ketdi mish-mish,
Bu tepadan bo’lgan ish.

Qaydasan, marmar oxur,
Har tarafda urho-ur.
Etimizni yedik biz,
Ketimizni yedik biz.
Tuvakxo’rlar, qing’irlar, —
O’tgan-ketgan ming’irlar.

Uzoqlarga yo’rtamiz,
Lunjimizni yirtamiz,
Oqsoqollar kengashi,
Yetib keldi engashib.
Non yeymiz, suv ichamiz,
Endi qayga uchamiz?

Marmarning mayini yo’q,
Ovqatning tayini yo’q,
Sen asli kerakmiding,
Sen bizga tirgakmiding?
Alvido yalpoq Tuvak,
Og’zingga qalpoq Tuvak.

15.09.1993

03

(Tashriflar: umumiy 312, bugungi 1)

Izoh qoldiring