Mukarrama Murodova. Uzoqlarni qo’msaydi qalbim…She’rlar

08   Бундан қирқ беш йилча аввал, менинг талабалик йилларим ўзбек шеъриятида бир шоира пайдо бўлди.  Талабалар тилида унинг «Мен ҳақимда ўйлар эмишсан, дўстларингга сўйлар эмишсан…», «Узоқларни қўмсайди қалбим, узоқларга қўнсайди қалбим…», «Табиат, бир кунлик ҳусн ато эт, бугун қаршисида ўтирай порлаб…», » Эшигим ортида кезади шарпа, чироқни ўчириб, қулоқ тутаман…» сатрлари тинмай янграрди. Ҳамма унинг янги шеърларини интизорлик билан кутарди. Бу шоира Мукаррама Муродова эди. Унинг вафот этганига бу йил роппа-роса  10 бўлади. Бугун сизга қисқа умр кўрган ажойиб шоира шеърларини тақдим этмоқдаман. Номи деярли унутилаёзган шоиранинг шеърлари илк маротиба интернет тизимида эълон қилинаётганини таъкидлаб ўтмоқчиман. Унинг шеърларини ўқиганда балки онгу шуурингизнинг бир четида «Бундай шоира номи унутилмаслиги керак» деган фикр пайдо бўлар…

Мукаррама МУРОДОВА
ШЕЪРЛАР
021

ҚИЗЛАР ЎТИБ БОРАДИ…

Қизлар ўтиб боради, бири биридан сулув,004
Қизлар ўтиб боради, кўнглимга ташлаб ғулу.

Ана бу кийик кўзли қиз жуда кўҳли экан,
Қўрқаман, сенинг кўзинг унга тушмаганмикан?!

Ширмой юзга седона бунисин қора холи,
Ишқилиб, шу холига учмаганми хаёлинг?!

Зимдан боққандай бўлдинг сочин қўнғироғига,
Илиниб қолмасайдинг бир куни қармоғига?!

Қизлар ўтиб боради бири биридан сулув,
Қизлар ўтиб боради кўнглимга ташлаб ғулу.

И3ЛАР

Бу кўча кенгайиб кетибди жуда,
Бир лаҳза узилмас қатнов занжири.
Бошидан қор, ёмғир ёғса-да қанча,
Левуллаб турибди Унинг излари…
Ҳамон йўл четида мунғайганича,
Дилдирайди қайсар, етим ҳисларим…

ҚОҚИГУЛЛАР

Ёр тарафга элтар йўллар —
Банд айлабди қоқигуллар.

Қайсидир бир доно демиш:
«Сариқ гуллар — ҳижрон эмиш.»

Сариқ гуллар гилам-гилам,
Гул рангидан йўқдир гинам.

Қоқигулни эккан кимдир?
Қиш, баҳору боғбон жимдир…

Баҳор гули гилам-гилам.
Эҳ, сен ёшлик! Мард қизгина!

Ёр тарафга элтар йўллар —
Эгаллабди қоқигуллар!

* * *

Узоқларни қўмсайди қалбим,
Узоқларга қўнсайди қалбим.

Ёнгинангда ёниб юргандан
Узоқларда сўнсайди қалбим…

Бўйларингни кўрмасам қани…
Тўйларингни кўрмасам қани…

Тонг маҳали ишга ўтарда
Уйларингни кўрмасам қани…

Узоқларни қўмсайди қалбим,
Узоқларда сўнсайди қалбим?!

* * *

Табиат, бир кунлик ҳусн ато эт,
Бугун қаршисида ўтирай порлаб.
Бугун жигар-бағрин келайин доғлаб,
Табиат, бир кунлик ҳусн ато эт!

Нодир либосимни кияй, онажон,
Гарчи шоҳиларга эмасдим банда.
Бугун товусмисол товлансин танда,
Нодир либосимни кияй, онажон!

Муҳаббат! Бир кунлик қудрат бер менга..
Тўйига мен ўзим бугун бўлай бош.
Кўзимдан қатра ҳам чиқармайин ёш.
Муҳаббат, бир кунлик қудрат бер менга…

* * *

Мен сени хаёлдан қувиб юборгум,
Аксингни юракдан ювиб юборгум.
Мабодо, ўзимнинг қурбим етмаса,
Бировнинг меҳрига кўмиб юборгум.

УЧРАШУВ

* * *

Қуюлтиргил, ҳаво, туманни!
Кўрсатмай тур қуёшни бир бор.
Ногоҳ қайғу қуршади мени,
Ёшимни Ул кўрмасин зинҳор!..

Чарақлашдан чарақла, осмон!
Қуёш, юлдуз пориллаб турсин.
Қўзимда нур, кулгулар — шодман,
Шодлигимни Ул кўриб қўйсин!..

* * *

Мен ўйлардим, дуч келсак агар
Ўзлигимни йўқотгум тамом.
Пешонамдан тер чиқиб ғар-ғар,
Қўл-оёқда қолмайди дармон.

Ўйлардимки, ўшал ҳисларим
Ғуруримни кетгуси топтаб.
Тўлқинланиб, тинган кўзларим —
Боқармикан ҳолингни сўраб?!

Ўйлардиму қўрқиб юрардим.
Биз дуч келдик; тамом ўзга фол:
Бу не бахтки, бу не толеки,
Сенда кечди менда кутган ҳол!

* * *

Кўчада кўринсанг, уйга қочардим.
Даврадан чиқардим қизлар эслатса.
Тикаётган каштамдан-ку воз кечардим,
Ҳар қатим ипакда хотиранг ётса.

Тушимга кирсанг гар, ухламас эдим,
Эслатса, боқмасдим рубоб, найларга!
Не қилай? Не қилай, қийналиб кетдим —
Юрагимни ташлаб қочай қайларга?!

* * *

Эшигим ортида кезади шарпа,
Чироқни ўчириб, қулоқ тутаман.
Ўзимни бир лаҳза, о, унутаман,
Эшигим ортида кезади шарпа.

Иқболим турибди, ана, қаршимда,
Чиқмоққа шошаман мен унга пешвоз.
Қоронғи уй ичра қиламан пардоз,
Иқболим турибди, ана, қаршимда.

Эшик тутқичида титрар қўлларим,
Бошимда бир нарса портлайди шу тоб,
Юрагим виждонга беролмай жавоб,
Эшик тутқичидан олдим қўлларим…

* * *

Гоҳида истайман: хўрлаб севгилинг
Кўзингга қоронғи кўринса дунё,
«Уволига қолдим ишқини унинг»,—
Деб, бирдан сен мени эсга олсанг, о!

Йўқ! Йўқ! Йўқ!!!
Тош олсанг, марварид бўлсин!
Сени ким ранжитса бўлсин шол, басир!
Ўкинмай, шумиди топинганим деб,
Сен ишқим, умримга мезонсан ахир!

ЧОРЛАШ

Майлига, нима деб ўйласанг, ўйла.
Майлига, не келса кўнглига унинг.
Бари бир ўтарман мен сени ўйлаб,
Йилда бир олисдан кўриниб қўйгин…

Илтижо қилмасман чорлаб ёнимга,
Дуч келсанг, ўтарман кўз қирин ташлаб.
Тан олдим, ортиқ бахт йўқ имконимда —
Кўриб, бир хўрсиниб олишдан бошқа…

* * *

Сиз йўлнинг уёғида,
Биз эсак буёғида —

Турибмиз узатмай қўл.
Узатсак, қирқилар йўл.

Дарёга ўнг қирғоқ — Сиз,
Сўл қирғоғи эса — Биз.

Учрашиб бўлмас аммо,
Учрашсак, қурир дарё.

Йўл — кўпларнинг қаноти.
Дарё —кўпнинг ҳаёти.

Йўлни кесолмайман, оқ!
Дарёни тўсиш — гуноҳ…

* * *

Мен ҳақимда ўйлар эмишсан,
Дўстларингга сўйлар эмишсан.
У ҳам мени ўйлармикан, деб
Олислардан бўйлар эмишсан.

Ёнингдамиш менинг суратим,
Ёдингдамиш маъюс суратим.
Аввалида суйсанг ҳам мени,
Айтмабсанмиш пинҳон ёниб жим.

Яна мени ўйлар эмишсан,
Ёниб, ёниб куйлар эмишсан.
Ҳануз мени ўйлармикан, деб
Олислардан бўйлар эмишсан…

ҚАЙТГИЛ, МУҲАББАТ

Сен ғофил илғамас шуур экансан,
Кўнглимни тўлдирган сурур экансан,
Қаддимни тик этган ғурур экансан,
Не учун нафратга ўгирдим экан?!

Висол бўл деб таъма қилмасман минбаъд,
Фақат юрагимга қайтгил, муҳаббат!

Сен кетдинг, борлиққа ёйилди кул ранг,
Оламда бир сас йўқ, бўлдимми гаранг?!
Билмай завқ, журъатни худди ўлимсанг
Пучмоқда судралиб юрибман аранг…

Мен дилдан ул ёрни қувгандим фақат.
Яна юрагимга қайтгил, муқаббат!

Мен наъра бўлсам, ёр сасдай туюлди,
Мен осмон эсам, у пастдай туюлди,
Сертўфон оламда хасдай туюлди,
Куйида туфроғлик басдай туюлди…

Қадр бўл, ардоқ бўл демасман минбаъд,
Фақат, юрагимга қайтгил, муқаббат!

Кеча панд берганди бир нотавон қиз,
Тўкин жазоладим юрак этмай жиз.
Қаёқдан келди оҳ, бу бешафқат ҳис?!
Қалбимда тош дарахт отмайин илдиз,
Тезроқ юрагимга қайтгил, муҳаббат!
Минглар деб
Бирга қул ўтишга мен тахт,
Қайтгил, юрагимга!
Қайтгил, МУҲАББАТ!

1964—1984 йиллар


ОНА ҚЎЙНИДА

Сен онанг қўйнида яшайсан хушбахт…
Ҳаёт ташвишлари ҳали бегона.
«Кўкдаги ой керак» десанг бўлар тахт,
Дам ўтмай, юлдузни қўмсайсан яна.

Сен эмас, ўзим ҳам шундай эдим, рост
Учирма бўлишдан илгари, укам.
Мудраган кўзларим очилди бир оз,
Олисда мустақил яшаб турган дам.

Рўзғорга бир дона нарса киргунча
Неча вақт қувватинг тўкилар экан.
Мурғагинг бешикдан йўлга тургунча
Соғлигинг чок-чокдан сўкилар экан.

Баъзида паридек кўринган зотнинг
Нуқсони кўриниб қоларкан аён.
Сен равон деб билган ҳаёт йўлида
Қоқинсанг, алами бўларкан ёмон.

Ўшанда туғилиб ўсган остона
Ўзига чорлагай — яккаш паноҳ, тахт.
Ҳозирча бу ўйлар сенга бегона,
Сен онанг қўйнида яшайсан хушбахт.

* * *

Бошини ёстиққа олиб қўяй деб
Уйғонсам,
Қизим —
Ғунчадек қимтиниб, тугуниб ётар.
Ой уни имларди ойнага келиб,
Сочига юлдузлар қадар эди зар…

Юракдан юзига тушган учқунлар
Оралаб ёйилди ҳайрат қушларим…
Бу қандай баҳорий тошқин, кўчкинлар?
Тун, менга аён эт қизим тушларин!..

ОНА ТИЛИМ

Онаси бетоблангач, Уни илк бор ўйлаган,
Жон фидо қилишга шай турган фарзанд мисоли —
Ёниб, она тилини авж пардада куйлаган —
Шоирлардек, мен сени алқамагандим ҳали…
Ёниб ёза олмаган армоним, она тилим!
Мангулик йўлларида сарбоним — она тилим!

Таърифга сиғмас дедим, чунки сен — ҳаёт тузи,
Халқ жигари асрлаб поклаган тоза қонсан.
Куйлаш эмас кўринди, чунки сен — менинг ўзим,
Сен — ўтмишим, ҳаётим, истиқболим, имонсан.
Қалбим ҳосилин йиққан хирмоним, она тилим!
Мангулик йўлларида сарбоним — она тилим!

Шонли йўлинг шархламоқ ортиқчадир, ёқсалар,
Самандарлар мисоли боқий ғолиб қолгансан.
Бўғмоқчи бўлиб келган тиллар шохин қайириб,
Гавҳарларин қўйнингга аста солиб олгансан.
Тош остида етилган маржоним, она тилим!
Мангулик йўлларида сарбоним — она тилим!

Дунёда тиллар кўпдир, ҳаммаси ҳам сержаранг,
Ёлғизим, сен улардан устун демасман зинҳор.
Балки шундан, кўнглимга шубҳа сола — бошлар жанг:
Оламда лотин тили янглиғ ўлган тиллар бор!
Бўлай оби ҳаётинг, дармонинг, она тилим!
Жон олиб жон беришдан дархоним — она тилим!

Не қуйма тафаккурлар, не олим, закий зотлар
Излаб топа олмади чашми ибтидоингни.
Ишонгум: ҳеч қандайин ЭҲМу роботлар
Тополмагай лимиту сарҳад, интиҳоингни.
Собит ишонч, беписанд карвоним, она тилим!
Мангулик йўлларида сарбоним— она тилим!

Ёрга севгисин ҳатто ажнабий тилда айтган
Валадлардан Навоий, Бобур чеккан изтироб.
Кун келиб чин Қомусим зарҳал ила битилгай,
Она тилда ёзилгай Қарор, ҳужжат деган боб.
Қонунда қўриқланган қўрғоним, она тилим!
Мангулик йўлларида сарбоним — она тилим!

Ғурур билан, баралла мадҳ айласам ҳаққим бор.
Бурчлимиз қадринг байроқ айлашга шеъримизда.
Ўттиз милён ўзбекка тақдирсан, рағбат, афкор,
Сен қувват манбаисан бахтимиз, шўримизда.
Шеърият минбаридан Фармоним — она тилим!
Мангулик йўлларида сарбоним — она тилим!

09

 08   Bundan qirq besh yilcha avval, mening talabalik yillarim o’zbek she’riyatida bir shoira paydo bo’ldi. Talabalar tillarida uning «Men haqimda o’ylar emishsan, do’stlaringga so’ylar emishsan…», «Uzoqlarni qo’msaydi qalbim, uzoqlarga qo’nsaydi qalbim…», «Tabiat, bir kunlik husn ato et, bugun qarshisida o’tiray porlab…», Eshigim ortida kezadi sharpa, chiroqni o’chirib, quloq tutaman…» satrlari tinmay yangrardi. Hamma uning yangi she’rlarini intizorlik bilan kutardi. Bu shoira Mukarrama Murodova edi. Uning vafot etganiga bu yil 10 bo’ladi. Bugun sizga qisqa umr ko’rgan ajoyib shoira she’rlarini taqdim etmoqdaman. Nomi deyarli unutilayozgan shoiraning she’rlari ilk marotiba internet tizimida e’lon qilinayotganini ta’kidlab o’tmoqchiman. Uning she’rlarini o’qiganda balki ongu shuuringizning bir chetida «Bunday shoira nomi unutilmasligi kerak» degan fikr paydo bo’lar…

Mukarrama MURODOVA
SHE’RLAR
021

QIZLAR O’TIB BORADI…

Qizlar o’tib boradi, biri biridan suluv,
Qizlar o’tib boradi, ko’nglimga tashlab g’ulu.

Ana bu kiyik ko’zli qiz juda ko’hli ekan,
Qo’rqaman, sening ko’zing unga tushmaganmikan?!

Shirmoy yuzga sedona bunisin qora xoli,
Ishqilib, shu xoliga uchmaganmi xayoling?!

Zimdan boqqanday bo’lding sochin qo’ng’irog’iga,
Ilinib qolmasayding bir kuni qarmog’iga?!

Qizlar o’tib boradi biri biridan suluv,
Qizlar o’tib boradi ko’nglimga tashlab g’ulu.

I3LAR

Bu ko’cha kengayib ketibdi juda,
Bir lahza uzilmas qatnov zanjiri.
Boshidan qor, yomg’ir yog’sa-da qancha,
Levullab turibdi Uning izlari…
Hamon yo’l chetida mung’ayganicha,
Dildiraydi qaysar, yetim hislarim…

QOQIGULLAR

Yor tarafga eltar yo’llar —
Band aylabdi qoqigullar.

Qaysidir bir dono demish:
«Sariq gullar — hijron emish.»

Sariq gullar gilam-gilam,
Gul rangidan yo’qdir ginam.

Qoqigulni ekkan kimdir?
Qish, bahoru bog’bon jimdir…

Bahor guli gilam-gilam.
Eh, sen yoshlik! Mard qizgina!

Yor tarafga eltar yo’llar —
Egallabdi qoqigullar!

* * *

Uzoqlarni qo’msaydi qalbim,
Uzoqlarga qo’nsaydi qalbim.

Yonginangda yonib yurgandan
Uzoqlarda so’nsaydi qalbim…

Bo’ylaringni ko’rmasam qani…
To’ylaringni ko’rmasam qani…

Tong mahali ishga o’tarda
Uylaringni ko’rmasam qani…

Uzoqlarni qo’msaydi qalbim,
Uzoqlarda so’nsaydi qalbim?!

* * *

Tabiat, bir kunlik husn ato et,
Bugun qarshisida o’tiray porlab.
Bugun jigar-bag’rin kelayin dog’lab,
Tabiat, bir kunlik husn ato et!

Nodir libosimni kiyay, onajon,
Garchi shohilarga emasdim banda.
Bugun tovusmisol tovlansin tanda,
Nodir libosimni kiyay, onajon!

Muhabbat! Bir kunlik qudrat ber menga..
To’yiga men o’zim bugun bo’lay bosh.
Ko’zimdan qatra ham chiqarmayin yosh.
Muhabbat, bir kunlik qudrat ber menga…

* * *

Men seni xayoldan quvib yuborgum,
Aksingni yurakdan yuvib yuborgum.
Mabodo, o’zimning qurbim yetmasa,
Birovning mehriga ko’mib yuborgum.

UCHRASHUV

* * *

Quyultirgil, havo, tumanni!
Ko’rsatmay tur quyoshni bir bor.
Nogoh qayg’u qurshadi meni,
Yoshimni Ul ko’rmasin zinhor!..

Charaqlashdan charaqla, osmon!
Quyosh, yulduz porillab tursin.
Qo’zimda nur, kulgular — shodman,
Shodligimni Ul ko’rib qo’ysin!..

* * *

Men o’ylardim, duch kelsak agar
O’zligimni yo’qotgum tamom.
Peshonamdan ter chiqib g’ar-g’ar,
Qo’l-oyoqda qolmaydi darmon.

O’ylardimki, o’shal hislarim
G’ururimni ketgusi toptab.
To’lqinlanib, tingan ko’zlarim —
Boqarmikan holingni so’rab?!

O’ylardimu qo’rqib yurardim.
Biz duch keldik; tamom o’zga fol:
Bu ne baxtki, bu ne toleki,
Senda kechdi menda kutgan hol!

* * *

Ko’chada ko’rinsang, uyga qochardim.
Davradan chiqardim qizlar eslatsa.
Tikayotgan kashtamdan-ku voz kechardim,
Har qatim ipakda xotirang yotsa.

Tushimga kirsang gar, uxlamas edim,
Eslatsa, boqmasdim rubob, naylarga!
Ne qilay? Ne qilay, qiynalib ketdim —
Yuragimni tashlab qochay qaylarga?!

* * *

Eshigim ortida kezadi sharpa,
Chiroqni o’chirib, quloq tutaman.
O’zimni bir lahza, o, unutaman,
Eshigim ortida kezadi sharpa.

Iqbolim turibdi, ana, qarshimda,
Chiqmoqqa shoshaman men unga peshvoz.
Qorong’i uy ichra qilaman pardoz,
Iqbolim turibdi, ana, qarshimda.

Eshik tutqichida titrar qo’llarim,
Boshimda bir narsa portlaydi shu tob,
Yuragim vijdonga berolmay javob,
Eshik tutqichidan oldim qo’llarim…

* * *

Gohida istayman: xo’rlab sevgiling
Ko’zingga qorong’i ko’rinsa dunyo,
«Uvoliga qoldim ishqini uning»,—
Deb, birdan sen meni esga olsang, o!

Yo’q! Yo’q! Yo’q!!!
Tosh olsang, marvarid bo’lsin!
Seni kim ranjitsa bo’lsin shol, basir!
O’kinmay, shumidi topinganim deb,
Sen ishqim, umrimga mezonsan axir!

CHORLASH

Mayliga, nima deb o’ylasang, o’yla.
Mayliga, ne kelsa ko’ngliga uning.
Bari bir o’tarman men seni o’ylab,
Yilda bir olisdan ko’rinib qo’ygin…

Iltijo qilmasman chorlab yonimga,
Duch kelsang, o’tarman ko’z qirin tashlab.
Tan oldim, ortiq baxt yo’q imkonimda —
Ko’rib, bir xo’rsinib olishdan boshqa…

* * *

Siz yo’lning uyog’ida,
Biz esak buyog’ida —

Turibmiz uzatmay qo’l.
Uzatsak, qirqilar yo’l.

Daryoga o’ng qirg’oq — Siz,
So’l qirg’og’i esa — Biz.

Uchrashib bo’lmas ammo,
Uchrashsak, qurir daryo.

Yo’l — ko’plarning qanoti.
Daryo —ko’pning hayoti.

Yo’lni kesolmayman, oq!
Daryoni to’sish — gunoh…

* * *

Men haqimda o’ylar emishsan,
Do’stlaringga so’ylar emishsan.
U ham meni o’ylarmikan, deb
Olislardan bo’ylar emishsan.

Yoningdamish mening suratim,
Yodingdamish ma’yus suratim.
Avvalida suysang ham meni,
Aytmabsanmish pinhon yonib jim.

Yana meni o’ylar emishsan,
Yonib, yonib kuylar emishsan.
Hanuz meni o’ylarmikan, deb
Olislardan bo’ylar emishsan…

QAYTGIL, MUHABBAT

Sen g’ofil ilg’amas shuur ekansan,
Ko’nglimni to’ldirgan surur ekansan,
Qaddimni tik etgan g’urur ekansan,
Ne uchun nafratga o’girdim ekan?!

Visol bo’l deb ta’ma qilmasman minba’d,
Faqat yuragimga qaytgil, muhabbat!

Sen ketding, borliqqa yoyildi kul rang,
Olamda bir sas yo’q, bo’ldimmi garang?!
Bilmay zavq, jur’atni xuddi o’limsang
Puchmoqda sudralib yuribman arang…

Men dildan ul yorni quvgandim faqat.
Yana yuragimga qaytgil, muqabbat!

Men na’ra bo’lsam, yor sasday tuyuldi,
Men osmon esam, u pastday tuyuldi,
Serto’fon olamda xasday tuyuldi,
Kuyida tufrog’lik basday tuyuldi…

Qadr bo’l, ardoq bo’l demasman minba’d,
Faqat, yuragimga qaytgil, muqabbat!

Kecha pand bergandi bir notavon qiz,
To’kin jazoladim yurak etmay jiz.
Qayoqdan keldi oh, bu beshafqat his?!
Qalbimda tosh daraxt otmayin ildiz,
Tezroq yuragimga qaytgil, muhabbat!
Minglar deb
Birga qul o’tishga men taxt,
Qaytgil, yuragimga!
Qaytgil, MUHABBAT!

1964—1984 yillar


ONA QO’YNIDA

Sen onang qo’ynida yashaysan xushbaxt…
Hayot tashvishlari hali begona.
«Ko’kdagi oy kerak» desang bo’lar taxt,
Dam o’tmay, yulduzni qo’msaysan yana.

Sen emas, o’zim ham shunday edim, rost
Uchirma bo’lishdan ilgari, ukam.
Mudragan ko’zlarim ochildi bir oz,
Olisda mustaqil yashab turgan dam.

Ro’zg’orga bir dona narsa kirguncha
Necha vaqt quvvating to’kilar ekan.
Murg’aging beshikdan yo’lga turguncha
Sog’liging chok-chokdan so’kilar ekan.

Ba’zida paridek ko’ringan zotning
Nuqsoni ko’rinib qolarkan ayon.
Sen ravon deb bilgan hayot yo’lida
Qoqinsang, alami bo’larkan yomon.

O’shanda tug’ilib o’sgan ostona
O’ziga chorlagay — yakkash panoh, taxt.
Hozircha bu o’ylar senga begona,
Sen onang qo’ynida yashaysan xushbaxt.

* * *

Boshini yostiqqa olib qo’yay deb
Uyg’onsam,
Qizim —
G’unchadek qimtinib, tugunib yotar.
Oy uni imlardi oynaga kelib,
Sochiga yulduzlar qadar edi zar…

Yurakdan yuziga tushgan uchqunlar
Oralab yoyildi hayrat qushlarim…
Bu qanday bahoriy toshqin, ko’chkinlar?
Tun, menga ayon et qizim tushlarin!..

ONA TILIM

Onasi betoblangach, Uni ilk bor o’ylagan,
Jon fido qilishga shay turgan farzand misoli —
Yonib, ona tilini avj pardada kuylagan —
Shoirlardek, men seni alqamagandim hali…
Yonib yoza olmagan armonim, ona tilim!
Mangulik yo’llarida sarbonim — ona tilim!

Ta’rifga sig’mas dedim, chunki sen — hayot tuzi,
Xalq jigari asrlab poklagan toza qonsan.
Kuylash emas ko’rindi, chunki sen — mening o’zim,
Sen — o’tmishim, hayotim, istiqbolim, imonsan.
Qalbim hosilin yiqqan xirmonim, ona tilim!
Mangulik yo’llarida sarbonim — ona tilim!

Shonli yo’ling sharxlamoq ortiqchadir, yoqsalar,
Samandarlar misoli boqiy g’olib qolgansan.
Bo’g’moqchi bo’lib kelgan tillar shoxin qayirib,
Gavharlarin qo’yningga asta solib olgansan.
Tosh ostida yetilgan marjonim, ona tilim!
Mangulik yo’llarida sarbonim — ona tilim!

Dunyoda tillar ko’pdir, hammasi ham serjarang,
Yolg’izim, sen ulardan ustun demasman zinhor.
Balki shundan, ko’nglimga shubha sola — boshlar jang:
Olamda lotin tili yanglig’ o’lgan tillar bor!
Bo’lay obi hayoting, darmoning, ona tilim!
Jon olib jon berishdan darxonim — ona tilim!

Ne quyma tafakkurlar, ne olim, zakiy zotlar
Izlab topa olmadi chashmi ibtidoingni.
Ishongum: hech qandayin EHMu robotlar
Topolmagay limitu sarhad, intihoingni.
Sobit ishonch, bepisand karvonim, ona tilim!
Mangulik yo’llarida sarbonim— ona tilim!

Yorga sevgisin hatto ajnabiy tilda aytgan
Valadlardan Navoiy, Bobur chekkan iztirob.
Kun kelib chin Qomusim zarhal ila bitilgay,
Ona tilda yozilgay Qaror, hujjat degan bob.
Qonunda qo’riqlangan qo’rg’onim, ona tilim!
Mangulik yo’llarida sarbonim — ona tilim!

G’urur bilan, baralla madh aylasam haqqim bor.
Burchlimiz qadring bayroq aylashga she’rimizda.
O’ttiz milyon o’zbekka taqdirsan, rag’bat, afkor,
Sen quvvat manbaisan baxtimiz, sho’rimizda.
She’riyat minbaridan Farmonim — ona tilim!
Mangulik yo’llarida sarbonim — ona tilim!

09

(Tashriflar: umumiy 129, bugungi 1)

4 izoh

  1. М.МУРОДОВАнинг ижоди алохида таассурот колддирди.Х.ДАВРОН дек жонкуяр адиб, зиёлилар сафи кенгайишини орзу киламан.ЭЛМИРА.ЖИЗЗАХ

  2. М.МУРОДОВАнинг ижоди алохида таассурот колдирди.Х.ДАВРОН дек жонкуяр адиб, зиёлилар сафи кенгайишини орзу киламан.ЭЛМИРА.ЖИЗЗАХ

  3. Онажоним Мукаррама Муродованинг шеърларини ўқиганларга ва эътибор берганларга бошим ерга теккунча таъзим қиламан

  4. Аяжонимнинг ижодига ҳурмат билан қараганларга ҳамиша таъзимдаман

Izoh qoldiring