
Жўра Фозил
УРУШНИНГ СЎНГГИ ЭРТАГИ
Олис-олисларда уруш борар, унинг совуқ нафаси Бухоройи Шарифга ҳам етиб келган эди. Бу машъум нафас энг аввало инсонлар кўнглини жунжиктириб, сўнгра чеҳраларига соя солган, мухорабанинг бехосият кўланкаси жанггоҳларда қўли ёки оёғидан айрилиб қайтган, энди собиқ саналадиган аскарларнинг мунгли нигоҳларида айниқса яққол кўзга ташланарди. Davomini o'qish


Биринчи китобимга ёзилган сўзбошини ўқиб (Усмон Азим ёзган!) ҳам Отам (ичган вақтлари жуда тиниқ бўлиб кетарди) йиғлаган эди. “Лаҳзам ибодатдир, манзилим қиблам, / Йўлим жойнамоз деб чиқдим сафарга” деб ёзибсан, қизим, отаман, билиб-билмай озор бергандирман, кечир. Бу йўл осон эмас. Игна билан қудуқ қазиш дегани шу бўлади, бўйнингга олган бўлсанг, майли, қандай яшагинг келса яшайвер, деди.
«Сув қадри» лойиҳасининг 1-сонида Ўзбекистон халқ шоири Хуршид Даврон ўз мулоҳазалари билан ўртоқлашди.. Суҳбатдош: Нодирабегим Иброҳимова.
Туркнинг кўзи. Ҳалима Худойбердиева шеъри. Нуриддин Ҳамроқулов куйлаган.

