Rauf Parfi. Derazamga uriladi qor…

qor

ДЕРАЗАМГА УРИЛАДИ ҚОР,
Жаранглайди жарангсиз кумуш.
Деразамга урилади қор,
Қор сингари оппоқ бўлди туш.

Бир ажойиб қор ёғар бу кеч,
Учиб тушар менинг ёнимга…
Мен-ку, сени ўйламасман ҳеч,
Сен тушасан аммо ёдимга…

1963

АЙЛАНИБ ТУШАР ҚОР ЙЎЛИМГА…
Қўлингни қўйгил ёр, қўлимга.

Сен қолдинг муҳр каби лабимда.
Сен- бир дард асабий, қалбимда.

Кўзимга беркитай ва лекин
Ёшдай оқиб кетма, севгилим.

1963

ПАҒА-ПАҒА ОППОҚ ҚОР ЁҒАР,
Боғлар киймиш илоҳий либос.
Юрагимни бир оташ доғлар –
Қуёш тутиб келаётир ёз.

Нима бўлди? Кипригинг намли,
Кўзларингда яширин асрор.
Девордаги суратим қани?
Нима бўлди? Қалбингда не бор?

Ёғар оппоқ, паға-паға қор,
Дардим қорлар каби сочилар.
Ҳув, йироқда гуллаган баҳор
Бўйлари кўксимга санчилар…

1969

(Tashriflar: umumiy 45, bugungi 1)

Izoh qoldiring