3 феврал — атоқли ўзбек адиби Тоғай Мурод (1948–2003) туғилган кун.
Тоғай Мурод ўз тупроғини севган, севдира олган аломат ёзувчи эди. Унинг асарлари кўз очган саналарга қарайман: илк ҳикояси «Бобоси билан набираси» 1966 йили ёзилган. Демак, айни ўн саккиз баҳорга тўғри келар экан. Сўнгги асари — «Бу дунёда ўлиб бўлмайди» романига 1998 йил — нақд эллик ёшнинг устида нуқта қуйилган. Ҳисобланса, ўттиз икки йиллик ҳайрат ва муҳаббат, илҳом ва меҳнатнинг ҳузури бизга қолди, завқи ва дарди ўзбекнинг, инсониятнинг мулки бўлди… Мен Тоғай Мурод хонадонида бўлмаганман, нашр этилмай ётган ёхуд бошлаб қўйган асарларидан хабарсизман. Лекин бўлиши керак. Кўнглидагисини эса эҳе-э… ҳисоблаб бўладими? Бетизгин бир ҳарислик билан асарлари, улар яратилган йиллар рўйхати кўз олдимдан ўтади. Тўртта ҳикоя. Тўрттагина-я… «Бобоси билан набираси», «Кузнинг бир кунида», «Ку-ку- ку», «Эр-хотин», (150 дан ортиқ ҳикоялар ёзган Жек Лондон бор-йўғи 40 ёшга кириб- кирмаган.) Davomini o'qish
Шеърларини юборган шоир укам ўзи ҳақида қуйидагиларни ёзибди: Мен Исломбек Мирзақулов 2003-йил, 12-июнда Қашқадарё вилоятининг, Деҳқонобод туманида туғилганман. 15-16 ёшлигимдан шеър, ҳикоя, (драбллар) ёзиб турар эдим. Ўқимайман, қурилишда ишлайман…»
Таниқли шоир, ҳозирги замон ўзбек шеъриятининг кўзга кўринган вакилларидан бири Турсун Алининг яқинда «Шарқ юлдузи» журналида чоп этилган янги шеърларидан тақдим этамиз. Шоирга янги ижодий саҳифалар тилаб қоламиз. 
Хуршид Даврон шеърияти ҳақида таниқли журналист Қудрат Бобожон нима деди? 
Жасурбек Эсановнинг шеърларини ўқиш жараёнида хаёлимдан шу гаплар ўтди: Шоирликнинг кори-бори – машаққат. Агар ёзишни танлайдиган бўлсанг, ҳамма қатори, одамдек киройи яшашни унутишга тўғри келади… 
Ўзбекистон Республикаси Фанлар академияси Ўзбек тили, адабиёти ва фольклори институти директори, филология фанлари доктори, профессор, замонавий ўзбек тилшунослигининг йирик вакили Низомиддин Маҳмудов 75 ёшга тўлди. Чин юракдан қутлаймиз! 
